بخاطر قلوب در هم شکسته انسانها

 بیا برقصیم

که در این خرابات

گریستن

گرد و خاکی هم بلند نمی کند

 

در خرابه پرهیاهوی هر روز

اسطوره ای می خوانم

در سکوت خاک گرفته سرد هر شب

افسانه ای

رویایی می سازم

در آن مستانه چرخ می زنم شاد

صبح می شود

در خرابه پرهیاهوی هر روز

اسطوره ای می خوانم

در سکوت خاک گرفته سرد هر شب

افسانه ای

رویایی می سازم

در آن مستانه چرخ می زنم شاد

صبح می شود

در خرابه پرهیاهوی هر روز

...

شطرنج بازي مي كنيم

در سكوت بازي

ميچينم حرفهايي را كه بايد بگويم

تو مات مي شوي

و من در ماتم جمله اول فرو رفته ام

 مي رقصم

براي گريز از سردي رقص شعله فندك

مي رقصم

براي گريز

ازسردي لمس سنگ قبر...

سردي تنفر...

سكوت...

بيماري...

پوچي...

خيانت...

جنگ..

فقر..

...

بايد برقصم

براي گريز از انجماد..!

زندگي شايد همين باشد

يك فريب ساده ي كوچك

آنهم از دست عزيزي كه برايت

هيچكس چون او گرامي نيست!

بي گمان بايد همين باشد

عمريست در اين دنيا چرخ و فلكي هستيم

عمريست كه بي سامان در خود كلكي هستيم

عمريست كه فردامان هرگز نبود روشن

عمريست كه در اين دنيا هرگز نبود گلشن

عمريست كه حيرانم . دنبال همه حيران

عمريست كه جا مانديم . ديوانه و سرگردان

من از اين پس به همه عشق جهان مي خندم

   به  هوس   بازي  اين   بي خبران  مي خندم

هر كه  آر د سخن از عشق  به  آن مي خندم

  خنده   من  از   گريه  غم    انگيز تر   است

كارم از گريه گذشته است من به آن مي خندم